Written by
Nederlandse Toerist in Brazilië (09)
Centrum van Belo Horizonte
Rust
Na twee inspannende dagen in de historische steden São João del Rei en Tiradentes was het tijd om wat rust te nemen. We bleven twee dagen achtereen in Belo Horizonte en ik had een gemakkelijk dagprogramma voor Richard. De eerste dag liepen we langs de enorme rotonde van Praça Raúl Soares, waar enkele verkeersaders in het centrum van Belo Horizonte zich verzamelen. Dit plein was jarenlang verloederd en verwaarloosd, maar vorig jaar werd het plein compleet gerenoveerd. Hoge struiken maakten plaats voor kleine, goed te onderhouden struikjes, zodat ook de veiligheid in de avonduren is toegenomen. Overdag is het plein, waar in het midden zich een fontein bevindt, een verzamelplek voor een groot aantal werkenden, die zich tijdens de middagpauze zich proberen te onthaasten en relaxen. Toen we op het plein waren, speelde er lichte muziek uit schijnbaar onzichtbare speakers. Het water uit de fontein spoot op het ritme van de muziek, een rustgevend schouwspel.
Mangabeiras
Een van mijn persoonlijke favoriete plekken in Belo Horizonte is toch wel het park Mangabeiras, in het uiterste zuiden van de stad. Vanuit het centrum loopt een avenida (Avenida Afonso Pena) naar de hoofdingang van het park, een afstand van ongeveer zes kilometer. Deze afstand, met een gering stijgingspercentage, heb ik tweemaal te voet afgelegd. Normaal gesproken neem ik een stadsbus die ons binnen in het park vervoert. Op deze dag heb ik Richard de kilometerslange wandeling bespaard. We namen de bus tot aan Praça do Papa en liepen vervolgens naar de ingang. Het was een warme en vooral zonnige dag. In het park was het zeer rustig. De grootste drukte van dagjesmensen is vooral tijdens het weekend. Dankzij de rust komen ook diverse vogels en zoogdieren uit hun schuilplaatsen tevoorschijn. Waaronder ook een groep penseelaapjes, die hoog in de bomen rondzwerven. Er waren kleine apen te zien, waarschijnlijk jongen die eerder dit jaar het levenslicht hebben gezien.
Museumplein
De tweede rustdag werd vooral besteed op en rond Praça da Liberdade, het Vrijheidsplein. Veruit het populairste en het meest geliefde plein van de stad. Sportievelingen maken daar joggend hun dagelijkse rondjes, verliefde stelletjes zitten ineengestrengeld op een houten bankje, een enkele muzikant bespeelt zijn dwarsfluit, zonder zich te bekommeren of zijn muzikaliteit belangstellenden zou aantrekken. Op het plein staat tegenwoordig een informatiecentrum, die de bezoeker informeert over de plannen die de stad heeft met de omliggende gebouwen. Gebouwen van voormalige ministeries van de deelstaat worden gerenoveerd en omgevormd tot culturele centra. Meer dan tienduizend vierkante meter aan museum- en cultuurruimte wordt in de komende jaren gerealiseerd. Belo Horizonte krijgt dan zijn eigen museumplein. Eén museum staat er al enige jaren: het mineralenmuseum Professor Djalma Guimarães, genoemd naar een plaatselijk beroemd geoloog. Dit museum huist een zeer interessante collectie fossielen, edelstenen, mineralen en kent regelmatig lezingen voor een breed publiek.
Vliegen
Deze twee rustdagen waren niet voor niets ingepland. Op vrijdag moesten we de reisbescheiden ophalen voor een vlucht voor de komende dag. Een vlucht naar het bruisende noordoosten van het enorme land. Naar Maceió, hoofdstad van de kleine deelstaat Alagoas. Alagoas staat wijd en zijd bekend om haar paradijselijke stranden, die in en nabij de hoofdstad zijn te vinden. Stranden met namen als Gunga, Maragogi, Francês, Ipioca, Paripuera, Pajuçara. Nu moet alleen nog het weer meewerken, zodat we volop kunnen genieten van zon, zee, en strand. Wordt vervolgd...
In het centrum van Belo Horizonte, ernaast bevindt zich edifício 'Amsterdam'